Definitie van lawaai

LAWAAI

Objectief gezien is lawaai:
Een fysiek, aan de basis mechanisch fenomeen. Het bestaat uit een verscheidenheid van druk (heel licht) en vibratiesnelheid of dichtheid van een vloeistof die zich verder beweegt door progressief de staat van elk element van de betrokken omgeving rondom aan te passen. Op die manier ontstaat een akoestische golf (het steeds groter worden van kringen in het water door het beroeren van het wateroppervlak is hiervan een goede weerspiegeling).

Subjectief gezien is lawaai:
Een sensatie, veroorzaakt door deze golf, die waargenomen wordt door het oor, doorgestuurd wordt naar de hersenen en daar ontleed wordt. Van alle bestaande akoestische golven kunnen er slechts enkele waargenomen worden door het oor: men spreekt hier over golven waarvan de frequentie tussen de 20 Hertz (Hz) en 20 000 Hz (20 kHz) ligt. Onder de 20 Hz spreekt men over infrasone tonen, boven de 20 kHz spreekt men over ultrasone tonen.

Lawaai is een trilling van lucht, die gekarakteriseerd wordt door frequentie (tonaliteit), intensiteit en duur.